|
O’NA
Benim
efendim!
Ben
sana bendim!
Bir
üfledin de
Yıkıldı
bend’im
Ben
ki, denizdim.
Dağbaşı
bendim
Şimdi
sen oldun,
Âleme
pendim.
Benim
efendim!
Feza
levendim!
Ölmemek
neymiş;
Senden
öğrendim.
Kayboldum
sende,
Sende
tükendim!
Sordum
aynaya:
Hani
ya kendim?
Benim
efendim!
Benim
efendim
Emri
yüklendim!
Dağlandım
kalbden
Ve
mühürlendim.
Askerin
oldum,
Başta
tülbendim;
Okum
sadakta,
Elde
kemendim.
Benim
efendim
| Bu Yağmur |
|
Bu yağmur... Bu yağmur... Bu kıldan ince,
Öpüşten yumuşak yağan
bu yağmur.
Bu yağmur... Bu yağmur... Bir gün dinince,
Aynalar yüzümü tanımaz olur.
Bu yağmur
kanımı boğan bir iplik,
Tenimde acısız yatan bir bıçak,
Bu yağmur, yerde taş
ve bende kemik,
Dayandıkça çisil çisil yağacak.
Bu yağmur, delilik vehminden üstün,
Karanlık,
kovulmaz düşüncelerden.
Cinlerin beynimde yaptığı düğün
Sulardan, seslerden ve gecelerden. |
|
